Heel heel heel recentelijk, nu 12 dagen geleden, ben ik als vegetariër (niet eens een echte want ik at vis) over gestapt naar het leven van een veganist. Dat heb ik niet zomaar gedaan, ik heb daar erg veel over nagedacht, gepraat, gelezen en van alles geproefd. En oja, ik heb het ook al is eerder geprobeerd (en gefaald). Dit keer ben ik echter wat meer vastbesloten en van plan het vol te gaan houden. Waarom? Al jarenlang merk ik dat mijn lichaam protesteert wanneer ik dierlijke producten eet in de vorm van extreme buikpijn, overgeven, hoofdpijn, misselijkheid en abnormale vermoeidheid. Zo'n 5 jaar geleden besloot ik daarom het vlees te laten staan. Dat hielp, ik was veel minder ziek en voelde me een stuk gezonder. Jammer genoeg, als je zo'n keuze maakt, zijn er in je omgeving altijd mensen die daar een mening over hebben en die je toch wat door de strot proberen te duwen. Want dat vegetarisme is toch maar een enge ziekte, mensen zijn immers gemaakt om vlees te eten! (Vele onderzoeken tonen inmiddels gelukkig wat anders aan.) Als compromis en om veel uitzichtloze discussies te voorkomen waarin ik mezelf moest verdedigen at ik dus wel vis. Hier werd ik gelukkig ook niet zo ziek van als van vlees. Toch zat het me niet lekker en vooral in de afgelopen anderhalf jaar kreeg ik steeds meer last van lichamelijke problemen. Jaren geleden was ik al is bij een voedingsdeskundige geweest en die wist mij te vertellen dat ik niet alleen het vlees moest laten staan, maar dat ik ook lactose intolerant ben. Dat betekende dus ook geen zuivelproducten meer. Daar had ik het moeilijk mee, want waar moest ik dat dan voor vervangen? Ik heb dat dus al die tijd nog wel gegeten, met als gevolg dat ik daar hoe langer hoe meer last van kreeg. Nachtenlang lag ik wakker van de buikpijn het maagzuur en in de extreme gevallen het overgeven. Afgelopen november was ik het zat en heb ik het boek "21 dagen vegan" van Dr. Neal D. Barnard gekocht. Ik heb in december de tijd genomen om het allemaal goed door te lezen, te experimenteren met verschillende voeding en mijn keuken inhoud aan te passen. Op 2 januari ben ik begonnen en ik weet niet of ik nu van binnen daadwerkelijk gezonder ben, maar ik heb als sinds de derde dag geen buikpijn meer gehad! Ik heb nog nooit in mijn leven (nee zelfs niet als kind) zo lang achter elkaar geen buikpijn gehad. Daarnaast is mijn humeur nu ook stukken beter te doen (pijn maakt je een chagrijn), ben ik minder vermoeid en voel ik me fitter. Ik geloof zelfs dat ik iets afgevallen ben :)
Als het allemaal zo goed gaat, waarom dan deze blog? Omdat ik het dit keer vol wil houden en schrijven helpt daar bij. Daarnaast komt er natuurlijk veel meer kijken bij het veganisme dan alleen je gezondheid, zo heb ik me ook verdiept in de gruwelen van de bioindustrie, de wereldhonger en de combinatie van sporten en een veganistische leefwijze ook daar geef ik graag mijn visie op. Daarnaast wil ik graag een steun zijn voor beginnende vegetariërs en veganisten (of juist mensen die het al heel lang zijn, maar die het er bijvoorbeeld moeilijk mee hebben), want of je het nou leuk vind of niet, om de een of andere reden zullen mensen in je omgeving zich aangevallen/beledigd voelen door jou persoonlijke keuzes en dat ga je merken. Zo ben ik door familieleden al uitgemaakt voor extremist en een bekende moordenaar die toevallig ook veganist is en wordt mijn vriend constant gevraagd of hij nog wel vlees mag eten (even voor de duidelijkheid ik vind dat iedereen zijn eigen keuzes moet maken en dat verboden opleggen over het algemeen averechts werken. In onze koelkast ligt dus vlees en zuivelproducten). Op deze blog wil ik het hebben over hoe je daarmee om kunt gaan, hoe je het vol kunt houden en hoe je bepaalde gelegenheden doorstaat. Ik wil bijvoorbeeld graag trouwen, maar hoe doe je dat dan met het eten? En natuurlijk wil ik recepten delen :)
Ik sta ook enorm open voor suggesties, is er iets dat je besproken zou willen zien laat het dan weten in de comments :) Een reactie op dit bericht, een vraag of een mening is natuurlijk ook altijd welkom, ik lees het graag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten